از اين خاموش كننده ها بيشتر در محل های بسته و براي اطفاء تاسيسات الكتریکی و كامپيوتری استفاده می گردد بدليل اينكه گاز مزبور در محل مصرف هيچ اثری از خود بر جاي نمی گذارد
سر لوله خاموش كننده CO2 به شكل قيفی يا شيپوری است و علت آن نيز اين است كه
- جلوگيري از يخ زدن.
- ماده اطفایی را به محل مورد نظر هدايت مي نمايد.
براي هر متر مكعب فضاي محدود حريق : 0.68 كيلوگرم مايع CO2 اين نسبت مي تواند تا 1.5 كيلوگرم افزايش يابد
آموزش کار با خاموش كننده ها
- ابتدا سيلندر را بصورت آماده در دست گرفته و سپس پشت به باد و رو به موضع حريق قرار مي گيريم
- اطفا را از لبه آتش شروع وبا حركت به سمت جلو و حركت سريع نازل به طرفين ادامه ميدهيم ( بصورت جاروئي )
- جريان تخليه نبايد در فاصله نزديك به مواد قابل اشتعال انجام شود ، زيرا در اثر سرعت و فشار زياد در هنگام خروج ماده اطفائي امكان پخش سوخت به اطراف و توسعه حريق وجود دارد بنابراين فاصله بايد به نوع حريق و وسعت و نوع خاموش كننده آن تعيين گردد .
تعيين مكان مناسب برای نصب خاموش كننده :
- حداكثر در ارتفاع 1.5 متري از سطح زمين نصب شود، چنانچه وزن خاموش كننده بيشتر از 18 كيلو باشد حد اكثر در ارتفاع 1 متري از سطح زمين نصب شود .
- توزيع يكنواخت صورت بگيرد. ( فاصله دو كپسول بيشتر از 30 متر نباشد )
- در نزديكي ورودي ها و خروجي ها باشد.
- در مكاني نصب شود كه امكان صدمات فيزيكي را به حداقل برساند.
- مسير جهت دسترسي، كوتاه و و خالي از وسايل دست و پاگير و مزاحم فراهم شود.
- در فضاي باز سيلندر نبايد در مقابل تابش مستقيم نور خورشيد يا برف و باران قرار گيرد.
- همچنين بايد دقت داشت كه خاموش كننده بايد در فاصله اي دورتر از مواد مخاطره آميز نصب شوند.
- وقتي كه خاموش كننده بر روي چرخ يا ديوار نصب ميباشد بايد از بستهاي مخصوص استفاده نمود.